EĞİTİM HEM EL HEM YÜREK YAKIYOR!

Gerçekten çok canım sıkkın. Öfkeliyim, üzgünüm… Çocukların okul heyecanının, aileler için “Nasıl yetişeceğiz?” çaresizliğine dönüşmesini kabullenemiyorum.

Bir çocuğun yazlık ve kışlık okul kıyafetleri 15.000–20.000 ₺’yi buluyor. Çanta, ayakkabı, kırtasiye ve ulaşım hariç! Ya iki, üç çocuk okutan aileler?

Tek asgari ücretle evini geçindiren baba hangi ihtiyaca yetişsin? Çocuklarını sosyal yardım maaşıyla büyüten anne kirayı mı ödesin, mutfağı mı doldursun, okul kıyafetini mi alsın?

Bir de okullar kıyafet modeli değiştiriyor. Mezuniyetine bir yıl kalan çocukların aileleri bile yeni kıyafet almaya zorlanıyor. Kullanılabilir kıyafetlerin sırf modeli değişti diye yenilenmesi ailelere ek bir yük getiriyor. O para, belki de bir evin mutfak parası!

Başkanı olduğum KKTC Umut Derneği’nde yardım taleplerine yetişemiyoruz. İnanın, yetişemiyoruz… Her talebin arkasında bir çocuğun ihtiyacı, bir ailenin geçim mücadelesi var. Yetişememek içimi yakıyor.

Devlet artık somut çözüm üretmeli. Kıyafet fiyatları denetlenmeli, gereksiz model değişikliklerine son verilmeli, mevcut kıyafetler kullanılabildiği sürece kabul edilmeli. İhtiyaç sahibi ailelere yeterli okul desteği zamanında ulaştırılmalı.

Bu yük, ailelerin fedakârlığına ve derneklerin yardımlarına bırakılamaz. Hiçbir çocuk kıyafeti yüzünden mahcup olmamalı. Hiçbir anne baba, evladının ihtiyacını karşılayamadığı için kendini yetersiz hissetmemeli.

Ailelerin gücü kalmadı. Onlardan daha ne kadar kısmalarını bekliyorsunuz?

Sessiz kalmayacağım. Sorumluluk alın, ailelere nefes aldırın!