Bu Ülkenin Evlatları Sahipsiz Değildir!

Son günlerde gündeme gelen genç bir kızın “vatansızlık” nedeniyle tutuklanması, yalnızca kişisel bir trajedi değil; KKTC’de doğup büyüyen fakat 18 yaşına geldiğinde bir anda “ikamet izinsiz” sayılan çocukların ortak sorununu görünür kılmıştır

Bu ülkede evlilik dışı doğmuş, ailevi belgeleri eksik, herhangi bir devletten vatandaşlık alamamış veya atipik koşullarda büyümüş birçok genç, çocukluklarını burada geçirmelerine rağmen yetişkinlik döneminde bir anda yabancı statüsüne düşmektedir. Okullarda okuyan, bu kültürde büyüyen, hayatını bu adada kuran bu gençler; 18 yaşından sonra izin çıkaramazlarsa “izinsiz”, çıkaramazlarsa “yasa dışı”, çıkaramazlarsa “deport riski” altında bırakılmaktadır.

Bu durum yalnızca hukuki değil; ciddi bir insani çelişkidir. Bir çocuğu 18 yaşına kadar toplumun parçası sayıp, yetişkinliğin ilk gününde “yabancı” görmek kabul edilemez. Bu gençler misafir değildir; bu toplumun evlatlarıdır.

Sorun tek bir kişinin hikâyesi değildir. Yıllardır çözülmeyen, yüzlerce gencin hayatını etkileyen sistemsel bir boşluktur. Devletin görevi, kanunun eksik kaldığı yerde adaleti tamamlamak ve bu gençleri statüsüz bırakmamaktır.

Bu nedenle kalıcı bir düzenleme şarttır:

– Bu ülkede doğup büyüyen gençlerin 18 yaş sonrası otomatik olarak “izinsiz” duruma düşmesi engellenmeli,

– Evlilik dışı doğmuş ve ailesi tarafından kayıt altına alınamamış çocuklar için ayrı bir statü tanımlanmalı,

– Çocukluğu bu topraklarda geçmiş olanlar için açık ve insani bir hukuki çerçeve oluşturulmalıdır.

Bugün bir genç kız üzerinden konuşulan bu sorun, yarın çok daha fazla genci aynı çıkmaza sürükleyecektir. Bu mesele bireysel çabalarla değil; devlet iradesiyle çözülebilir

Bu topraklarda doğan hiçbir çocuk statüsüz bırakılamaz.

Bu ülkenin evlatları sahipsiz değildir; olmamalıdır.